تا عید 7 روزی بیشتر نمونده و این روزها کم و بیش مشغول تمرین موسیقی برنامه نوروز هستیم. برای امسال قصد داریم موسیقی محلی اقصی نقاط ایران رواجرا کنیم: شیرازی، خراسانی, کردی و گیلکی.

 امسال به طرز خنده داری با کمبود نوازنده و ازدیاد ساز مواجه ایم! یعنی سه نوازنده موجود هر کدام دو ساز برای نواختن دارن که باید در مواقع مقتضی از هر سازی که بیشتر به حال و هوای آهنگ ها می خوره استفاده بشه و در هر قطعه مجبوریم یکی از ساز ها رو فدای ساز ضربی (دف و تنبک) بکنیم. امیدوارم چیز آبرومندانه ای از آب دربیاد!

***

این چند روز خیلی خیلی بیشتر از قبل دارم به تغییر مسیر فکر می کنم و به تمامی راه های جایگزین. امیدوارم زود زود به نتیجه برسم. دعا کنید